Skedus

war don Son ar c’hafe

Pa zistroas Fañch d’e vro,
Ne ouie mui brezhoneg,
Ne ouie, war e veno,
Nemet chaokat galleg.

Edeur gant ar gwinizh,
El leur p’en em gavas,
Hag evel ur bourc’hiz
Fañch, lorc’hek, a stouas.

Hag an holl sebezet,
Dirak kement a stran,
Buan-ha-buan da redet
Evit diviz gantañ.

D’ar gentañ prezegenn
E klask digarezioù,
En ur hejal e benn,
Digor-bras e c’henoù.

Ne c’hallan ket krediñ,
A lavare Biel,
Mastin, ne ouifes mui
Anv forc’h ha rastell.

Lavar da vihanañ,
En ur glask en da benn,
Petra ’c’halver houmañ
Graet gant un tamm plankenn ?

Fañch a stok er blankenn,
Oc’h ober arvezioù,
Ha troad ar benveg, krenn,
A lamm ouzh e c’henoù.

Neuze Fañch e kounnar,
Diouzhtu da lavaret,
Ouzh he zaoler* d’an douar, [zeurel]
Sapre rozell daonet !

Ar rozell a ziskouez,
Da gement den lorc’hek,
Ne zleer ket kaout mezh
O komz e brezhoneg.